Ödeviniz mi var?

Aramak istediğiniz ödevi lütfen yazınız

Osmanlı Devletinde tımar sistemi

Tımar, Osmanlı İmparatorluğu’nda kamu arazisinde (mirî), yönetimi sipahiye bırakılmış olan verimli topraklara verilen isimdir. Tımar sistemi merkezden denetlenen büyük bir sipahi gücü besleyerek padişahın ordusuna asker sağlamak için tasarlanmıştır. Tımar sahibi ancak askeri sınıftan olabilirdi. Tımar sistemi 1839 yılında Tanzimat Fermanı’yla kaldırılmıştır. Tımar sisteminin işleyişi kanunlara tabidir, bu kanunlara tımar kanunu denir.

Tımar kanununa göre; Tımar sahipleri devlet memurudur ve devletin verdiği işleri yapmak ve bu yetkileri kullanmakla yükümlüdürler. Görevini yerine getirmeyen tımar sahipleri görevden alınırlar. Tımar hizmeti karşılığı aldıkları toprakları başkasına devredemezler. Tımar sahibi özürsüz olarak savaşa katılmazsa tımarı elinden alınır. Ortak tımarlarda nöbet sistemi vardır. Nöbetini yerine getirmeyen tımar sahibinin tımarı elinden alınır.

Tımar Türleri

Tımar çeşitleri; has ,zeamet ve tımar olmak üzere 3 tanedir.

Has:Geliri 100.000 akçeden fazla olan yerlere denir. Her has sahibi 5000 akçesi için bütün giderleri kendisine ait olmak üzere bir cebelü (atlı asker) yetiştirmek zorundadır.

Zeamet: Senelik hasılatı 20000-100000 akçe arasında olan yerlere denir.20000 akçeden fazla geliri olanlar her 5000 akçe için cebelü yetiştirmek zorundaydı.

Tımar: Senelik geliri 3 ile 20000 akçe arasında olan yerlere denir.3000 akçesi kendine aynı zeamette olduğu gibi ,3000 den fazla olan geliri her 3000 için cebelü yetiştirmek zorundaydı.

Yorum Yapın

Unutmayın! Ödeve katkı sağlayacak yorumlar yapmalısınız.